- Aftur á forsíðu
Á síðustu árum hefur möguleikum í tónlistarútgáfu fjölgað til muna. Ég hef prófað ýmislegt í þeim efnum, bæði gott og slæmt. Það sem er gott að vita fyrirfram er að ef maður vill gefa út sjálf/ur þá er það alls ekki fyrirhafnarlaust.
Internet
Á Íslandi eru síðurnar gogoyoko & Grapewire.net góður kostur til þess að koma tónlistinni í sölu á netinu en vilji maður ná til stærri hóps er iTunes stærsta veitan í stafrænni tónlistardreifingu. Hægt er að koma tónlistinni í sölu á iTunes með ýmsum leiðum en einfaldast er að gera það í gegnum milligönguaðila. Samkomulagið er yfirleitt á þá leið að iTunes tekur u.þ.b. 30% af söluverði og skilar restinni á milligönguaðilann sem tekur svo misháa prósentu áður en hann borgar þér.
Hér eru dæmi um þrjár leiðir til þess að koma plötunni þinni á iTunes:
Kostnaður við að setja plötu á iTunes í gegnum Tunecore er uþb. $30 og svo um $20 á ári til að halda plötunni inni.
Tunecore dreifir á eftirfarandi veitur:
iTunes (öll svæði), Rhapsody, Napster, eMusic, Amazon MP3, Lala, Shockhound, Amie Street, IMVU, LimeWire og Nokia
Grapewire er eina íslenska fyrirtækið með samning um dreifingu við iTunes auk þess sem þeir geta komið plötunni á Emusic, Zune og Amazon.com. Dreifingin er háð umsókn til Grapewire. Skráningarkostnaður er enginn en prósentuhlutfall er samningsatriði og fer eftir umfangi hljómsveitar eða útgáfufélags.
Kostnaður við skráningu er $35 og svo kostar $20 á ári að viðhalda plötunni + 9% af heildsöluverði.
CD Baby dreifir á eftirfarandi veitur:
Amazon MP3, Amie Street, iTunes (öll svæði), Didiom, Emusic, GreatIndieMusic, Inprodicon, Lala, Last.fm, LimeWire, Liquid Digital Media, MediaNet, Napster, Nokia, Rhapsody, Shockhound, Spotify og Tradebit
CD
Þó svo iTunes og aðrar veitur séu mikilvægar er enn ekki alveg út um geisladiskinn.
Framleiðsla á geisladiskum þarf ekki að vera mjög dýr en ef upplagið er stærra en 500 eintök þá er best að leita að þjónustu erlendis. Ég hef persónulega bara reynslu af einu slíku fyrirtæki sem hefur staðið sig með mikilli prýði og er það Handle With Care í Berlín. Búast má við að kosnaður við framleiðslu á 1000 stk í Jewel case með 8 síðna bæklingi í fullum lit sé 200-300 kr. á hvert eintak. Fyrir smærri útgáfur má búast við meiri kosnaði á hvert eintak eða um 500.- kr á stk.
Handle With Care hefur reynst mörgum íslenskum hljómsveitum og útgáfufélögum vel en fyrirtækið er þekkt fyrir mikla nákvæmni.
Ef upplagið er minna en 500 eintök er best að leita tilboða í geisladiskana sjálfa hjá Myndbandavinnslunni (u.þ.b 250.- krónur á disk með smá prenti á disknum) og í umslögin hjá Háskólaprenti. Ég hef látið prenta hjá Prentmet en ég mæli alls ekki með því.
Vínyll
Því miður er ekki hægt að láta pressa vínyl á Íslandi en það er hægt að láta gera það fyrir sig hjá Handle With Care í Þýskalandi.
Dreifing
Á Íslandi eru nokkur fyrirtæki sem taka að sér dreifingu á plötum. M.a. eru það: Kimi Records, Smekkleysa, Sena og svo skilst mér að JPV hafi dreift einhverjum plötum. Eðlileg þóknun fyrir dreifingu á einum titli er 10 til 20%. Dreifing hjá þessum fyrirtækjum er auðvitað háð því að platan þín sé eitthvað þessi fyrirtæki hafi áhuga á.
CD Baby býður upp á CD + Vínyl dreifingu í N-Ameríku en sú þjónusta er frekar dýr eða u.þ.b $4 á disk.
Hæ Árni
Frábær samantekt hjá þér, ‘gerðu það sjálfur’ hugmyndafræðin þegar kemur að útgáfu er fremur einföld á tækniöld. Mig langar að mæla einnig með DMS. Það er breskt fyrirtæki sem gerir nánast allt, 7 tommur, 10 tommur, 12 tommur, CD og DVD. Þeir prenta umslög og límmiða líka. Pundið er að auki hagstæðara en evran. Þau veita góða og snögga þjónustu og eru überhress.
hér er hlekkur:
http://www.discmanufacturingservices.com/
bestu kveðjur frá Belgíu
Baldvin Esra
Hæhó!
Flott innlegg og fínt fyrir nýtt fólk í bransanum að heyra frá reynsluboltum.
Ég mæli með því að fólk skrái líka lögin sín hjá STEFi svo að höfundatekjur vegna sölu tónlistar á netinu skili sér örugglega til höfunda.
Síðan þegar CD er gefinn út þarf að leggja inn umsókn til STEF/NCB og veitt er undanþága þar sem höfundur getur gefið út sína eigin tónlist í allt að 1000 eintökum án þess að greiða höfundagjöld. STEF er bara að passa upp á höfundana og þarf því stundum að pota svolítið í útgefendur svo að tekjurnar skili sér til höfundanna. Vona bara að það ég minnist á STEF og höfundana veki ekki upp gremju en ég mæli með að fólk passi upp á skráningarnar sínar því það getur skilað meiru í budduna.
Ciao
Bjarney
Það er kannski kominn tími fyrir reglubreytingar hjá STEFi svo að tónlistarmenn þurfi ekki að vera að greiða fyrir eigin útgáfu. Auðvitað er þetta gjald fyrir hverja plötu upprunalega hugsað sem aukanar tekjur fyrir tónlistarmanninn en ekki útgjöld.